Prof. Osman ÖZSOY -HABER7.COM
Aslında yazıya, “Türkiye’nin önünü tıkayan 3 suikast” başlığı çok iyi giderdi.
Fakat 2 ay önce atılmış bir başlığı son anda değiştirmeye kıyamadım. Aşağıda, yazı başlığının “TSK bekçi Hasan’ı hatırladı, Paşa’yı unuttu” olarak kalmasının neden daha uygun görüldüğünü izah edeceğim.
Türkiye 1993 yılına, etkileri bugüne kadar devam eden ve günümüzde yaşadığımız birçok sıkıntının o tarihlerde çözülme umudunu ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirilen 3 menfur suikastle girdi.
24 Ocak 1993’te usta gazeteci Uğur Mumcu öldürüldü. Rivayet odur ki, bölücübaşının Ankara’daki uzantılarına yönelik önemli bulgulara ulaşmıştı.
7 Şubat 1993'de, 'İncirlik Üssü'nden kalkan ABD uçakları, PKK'ya yardım dağıtıyor' diyen dönemin Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Eşref Bitlis Paşa, bu sözleri sarf etmesinden 10 gün sonra 17 Şubat 1993'de kuşkulu bir kazada hayatını kaybetti.
Bu tarihten tam 2 ay sonra, 17 Nisan 1993’te Özal öldürüldü.
Biri gazeteci, biri asker, biri devlet adamı bu üç karakterin o dönemdeki en önemli ortak özelliği, PKK olayının arkasındaki derin yapıyı kavramaları, oynanan oyunun şifresini çözmeleri, bu sorunu ortadan kaldıracak makul bir yaklaşım çizgisinde ilerlemeleriydi. Fakat terörden beslenen derin yapı buna izin vermedi. Üçü de peşisıra öldürüldü.
Sürece mum dikmek için, Özal’ın ölümünün üzerinden 1 ay geçmeden, Bingöl’de 33 er şehit edildi. Temmuz ayında Madımak’ta aydınların ateşe verilmesini ve hemen ardından Başbağlar’da katliam yapılmasını zikretmiyorum bile. Mevsimine göre senaryo yazıldı bu ülkede. O zaman hassasiyetler o minval üzereydi, daha sonra irtica eksenli kurgulandı. Camiye bomba da, son dönemin kaotik planlarındandı.
Ben gazetecilik mesleğim gereği ara sıra Türk Silahları Kuvvetleri’nin web sayfasına (tsk.tr) bakarım.
23 Aralık tarihinde TSK’nın web sitesine girdiğimde sayfanın başında, “Sayın Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ’un Şehit Kubilay’ı Anma Günü Mesajı” başlıklı açıklaması vardı. Açıklama şöyle başlıyordu: “Menemen’de bir grup yobaz tarafından Asteğmen Kubilay ile Hasan ve Şevki adlı iki bekçimizin şehit edilişinin bugün 79’uncu yıl dönümüdür.”
Doğrusu, Genelkurmay’ın 79 sene önce menfur bir olayda hayatını kaybetmiş Hasan ve Şevki adındaki iki bekçiyi bile isimce anmasından çok memnun oldum. Büyük bir kadirşinaslık ifadesi olarak geldi bana.
Bekçi hatırlayan Paşa’yı da hatırlamalıydı?
Acaba TSK’nın bugüne kadar verdiği tüm önemli kayıpları bu minval üzere anması adetten midir diye de merak ettim. Cumhuriyet tarihinin önemli olaylarının sıralandığı birçok kronolojiyi taradım ve 23 Aralık tarihine en yakın hangi olay vesilesi ile TSK yine bir anma ve hatırlama mesajı yayınlayabilir diye düşündüm.
Doğrusu bana en makul tarih, Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Eşref Bitlis Paşa’nın 17 Şubat 1993'de kuşkulu bir kazada hayatını kaybetmesi olayı geldi. Bilemiyorum ama, belki de Cumhuriyet’in kuruluşundan bu yana görev başında iken hayatını kaybeden tek Jandarma Komutanı bile olabilir Eşref Paşa. Kaldı ki ölümündeki kuşkular ve sis perdesi, ailesine karşı bir vefa ve üzntüyü paylaşma adına iyi gider diye düşündüm.
23 Aralık’ta bir word dosyası açtım ve bugüne kadar 2 ay bekledim.
17 Şubat tarihi geldi geçti ama, TSK’nın web sayfasında bu yönde bir açıklama yer almadı. Hatta çeşitli konularda oldukça sık bilgi notu açıklamasına yer verilen sayfada, 11-18 Şubat tarihleri arasında bu yönde bir güncelleme deyapılmadı.
İnsan ister istemez, bir asteğmeni ve 2 bekçiyi 80 sene sonra hatırlayan TSK, Bingöl’de 33 erin şehit edildiği olayı, yada Dağlıca ve Aktütün saldırılarının ardından bu olayların sene-i devriyesinde şehitlerimizi anma ve terörü lanetleme çerçevesinde şimdiye kadar bir mesaj yayınladı mı diye de merak ediyor?
Dün Genelkurmay Karargahı’nda Türk Silahlı Kuvvetlerinde görevli bütün Orgeneral ve Oramirallerin katılımı ile bir toplantı icra edildi. Bu ülkenin bekçilerinin hatırlanması kadar, generallerinin de ölümünden sonra hatırlanması konusunda bir dilek ve temenniyi de keşke gündemlerine alsalardı.
